swildens.net

Tim zit al een tijdje op zwemmen, met wisselend succes qua ontwikkeling. 2 Maal in de week op woensdagmiddag en zaterdagochtend is hij present bij juf Anjo. Hij heeft een paar weken geleden laten zien wat ie kon bij “vrijzwemmen” in zwembad Putten: watervrees totaal niet. Hij dook en duikelde alle kanten op. Kop onder water? Ff koppie schudden en hij kon er weer tegenaan. Ik had hem een tijdje niet meegemaakt met zwemmen dus ik moest m’n mond dichthouden anders slokte ik van Continue Reading »

Eind maar heeft Daan zooltjes voor zijn schoenen gekregen. Al sinds Daan zijn eerste bezoek aan consultatieburo kregen we te horen dat zijn voeten niet goed stonden maar dat hij er wel overheen groeien zou. Je bent wel bezorgd maar als er elke keer hetzelfde opgemerkt wordt ben je een beetje immuun na een tijdje.

Daan liep ook niet echt goed maar het hoorde een beetje bij hem. Totdat Ilse met de heren liep en het toch wel erg opviel dat Tim ver vooruit liep en Daan er een beetje achteraan slungende Continue Reading »

Schandalig dat ik afgelopen jaar zo weinig geschreven heb op dit blog… :(
Door allerhande omstandigheden had ik geen inspiratie tot schrijven maar hoewel er an sich genoeg te schrijven was.
Goed: mea culpa aan Daan en Tim en eenieder die hier wel eens, al dan niet bewust, op terecht komt… Als soort streep onder de rekening een paar van de belangrijkste feiten zodat ik weer vers Continue Reading »

Daan en Tim zaten lekker met mij en mijn moeder pasta te eten van de week. Altijd gedoe met de heren, want: Tim wil met rode saus en Daan met kaas. Nu valt gedoe met pasta natuurlijk wel mee… :)

Daan zat af en toe weg te dromen met eten en we moesten hem af en toe eraan herinneren dat er nog wat op zijn bord lag. Tim pakte dit even later op door met zijn hand vaderlijk op Daan zijn rug te kloppen met de woorden “Eet maar op, mop” :)

Dat “mop” zal Tim wel van juf Floor overgenomen hebben: vind het echt een uitdrukking van haar. Later op de avond ging er blijkbaar iets niet helemaal goed wat Tim de uitdrukking Continue Reading »

Na lange tijd onduidelijkheid en testen is het dan duidelijk dat Tim een bril moet. Het was al een paar keer vermeld door het consultatieburo maar het testen van een oogafwijking bij kinderen is nogal moeilijk omdat ze niet altijd meewerken. Je weet niet of ze de boel in de maling nemen of echt niet goed kunnen zien. Aan Tim merkte je nix of ie er last van had of moeilijk TV keek.

Een paar consultatieburo-bezoeken later en een test bij de oogarts gaf een cylindrische afwijking aan en aan beide ogen een -0.25 afwijking. Nu lijkt -0.25 niet heel veel maar kinderen op zijn Continue Reading »

Net als vorig jaar was het vandaag weer Sint Maarten. Waar het vorig jaar nog als een bezetene begon te plenzen waren de weergoden de kinderen beter gezind. Ook dit jaar had ik weer deurdienst (stuk drukker dan vorig jaar trouwens) en Ilse is met de mannen de wijk in gegaan.

Tim oreerde voordat ze naar buiten gingen nog een variatie op “Sinte sinte Maarten” die hij van Flyn op de creche had geleerd. Op zich ging het liedje prima maar hij maakte van de laatste zin “Anders schijt ik op je stoep”! Dat je maar weet dat je snoep geeft! Toen hij de deuren langsging zong hij de goede tekst overigens of zong helemaal niet en stond achter zijn grote broer de kat uit de boom aan het kijken…

Ik ben vanochtend meegegaan om Tim zijn zwemvorderingen audio-visueel vast te leggen op video en foto. Het kwam er steeds niet van en ik hoorde zulke enthousiaste verhalen van Ilse elke woensdag dus ik was erg benieuwd.

Nu had ik alleen geen rekening gehouden dat Tim zich wellicht wat anders gedraagd als ik erbij ben in het zwembad dus met omkleden met Ilse vroeg ie zich opeens af waar papa gebleven was en begon te huilen. Dat verdriet duurde tot ver in de zwemles dus het enthousiasme waaraan Ilse refereerde heb ik niet helemaal mogen aanschouwen. Alleen de laatste 5 minuten begon ik de Tim te zien waarover ik gehoord had. Was waarschijnlijk gewoon wat raar voor Tim om de man die het vlees snijdt op zondag tijdens de les te zien :)

Maar heb genoeg gezien om trots te zijn op deze mini-Bas! Hoofdje onder water, op zijn rug drijven, speelgoedvis opduiken, spetteren en spatteren…. Verliet in ieder geval trots het zwembad!

Tim heeft in de herfstvakantie weer een enorme spurt gemaakt. De “mannen” waren bij opa en oma in Allenay. Ik ben gaan klussen in het huis en Daan is met Tim meegegaan met mij. Vonden opa en oma natuurlijk hééééél vervelend! :) Terwijl ik met Hein en Jan overdag de zolder betrok voor onze werkzaamheden gingen de jongens met oma op stap. Naar strand, zee en/of strand.

Nu we weer thuis zijn merken we (en vooral Ilse, die was niet mee naar Frankrijk) aan Tim dat hij anders reageert en doet dan we gewoon zijn van hem. Hij praat anders, beweegt zich anders en uit zich anders. Voornamelijk zien we dat zijn interactie met grote broer Daan groter geworden is. Ze kunnen elkaar hevig in de haren zitten maar binnen een paar tellen heel lief samen met trein of Lego aan het spelen zijn. Was natuurlijk al maar nu hebben ze meer praatjes met elkaar.

Puzzles maken kon Tim al heel goed maar nu lijkt ie soms als een soort Rainman door de stukjes heen te vliegen. We kunnen niet helemaal de spreekwoordelijke vinger erachter krijgen, wat er nu specifiek anders is, maar dat Tim zijn groei als een niet te stoppen trein doorzet is wel duidelijk…

Van de week kwam Daan heel enthousiast naar Ilse toelopen met een brochure van de Dikke Banden Race in Diemen. De plaatselijke wielrenclub organiseerde dit weekend naast “normale” wielrenwedstrijden in het dorp voor de kinderen de “Rabobank Dikke Banden Race”. Een fietsrace met dikke banden dus. Geen wielrenfiets toegestaan maar alleen normale fietsen.

Ilse heeft Daan meteen ingeschreven (je moet je kind zeker stimuleren) en zo staat de familie Swildens op zaterdag rond het middaguur bij de jurywagen zich te melden voor de race. Daan krijgt een Dikke Banden Race-tshirt, een startnummer (43) en een helm aangemeten en staat dan, zenuwachtig, tussen andere kinderen bij de startlijn. Onze tip om toch eens het parcours (650 meter) proef te rijden wordt met tegenzin opgevolgd (hij zou de start eens missen maar dat duurt nog 25 minuten).

De race gaat over 10 ronden van 650 meter, dus toch wel 6,5 kilometer! Doen niet heel veel kinderen mee aan de race helaas, een stuk of 15 kinderen beginnen bij het startsignaal te Continue Reading »

Tim is, nog meer dan Daan indertijd, geen fan van haren wassen. Nu hoeft het voor een klein kind nu ook niet zo vaak maar vaak genoeg dat wij ook tegen deze douche-scenes opzagen. Tim zijn gegil was voldoende om elk willekeurig speenvarken terstond te doen verstommen.

Alles geprobeerd natuurlijk als verantwoordelijke ouders :) maar zijn aversie tegen haren wassen is tot nu gebleven. Tot nu toe want door het zwemmen met Ilse op woensdagochtend kan Tim blijkbaar nu toch beter tegen water.

In het zwembad gaat Tim ook zelf na het zwemmen douchen en maakt het daar niet zo uit of er een druppel meer of minder in zijn ogen terecht komt… Ook tijdens de zwemles leren ze die kinderen natuurlijk met water om te gaan in hun gezicht.

Vanavond heeft Ilse de kinderen geknipt en moesten dus de haren weer gewassen worden maar nu opeens geen kik bij Tim. Alleen een korte “schrikgil” en toen was het stil… Ilse en ik bedachten later dat bij Daan ook die omslag kwam toen hij naar zwemles (of peuterzwemmen) ging. History repeating… Again… :-)

Consternatie bij de bakker van de week: Tim was aan het druilen rond een paar muffins en Ilse stond te wachten op het snijden van haar brood. Tim al een paar keer teruggeroepen door Ilse maar hij bleef maar weglopen.

Ilse uiteindelijk Tim bij zijn hand genomen om te zorgen dat hij niet weer wegliep. Opeens geeft Tim een ruk (“Deze kant op!”) en trekt Ilse om! Waarschijnlijk stond ze net ff niet stabiel, zou anders niet weten hoe het mannetje haar omtrekken kan, en daar lag ze op de grond nadat ze eerst nog een stelling geraakt had.

Allerlei mensen die op haar afstapten (“Mevrouw, wat doet u nu?”) en Tim in tranen (die heeft ze nog net weten te ontwijken tijdens de val) en Ilse voor puin op de grond. Oma M. heeft er ook een handje van om te vallen over een blaadje op de grond, hopelijk was dit incidenteel….

’s Avonds een blauwe plek op Ilse haar rug en pijn aan haar ribben (wie zet er dan ook een broodstelling middenin een bakkerij? :) ). Leuk: een kind met een eigen wil maar hij moet zijn krachten wel in de hand houden :-)

Daan traint sinds een paar weken mee met waterpolo-training op maandag bij De Meeuwen. De geschiedenis herhaalt zich: opa Jan is gevraagd opnieuw de junioren te trainen voor een half jaar (dit heeft hij jaaaaaren gedaan) en Daan vond het leuk om mee te gaan.

Dus is er na Jan, Ilse en Mireille weer een Ficke-telg aan het waterpolo-en geslagen en gaat Daan met zijn opa op maandagavond mee naar het zwembad. We zijn een paar keer wezen kijken al en leuk weer om die ontwikkeling te zien bij Daan.

Vroeger mochten Ilse en Mireille tijdens trainingen, gegeven door Jan, de trainer niet aanspreken met “papa” om scheve ogen te voorkomen. Daan heeft dat heel natuurlijk ook door en switcht moeiteloos van opa voor en na de training naar “Jan” tijdens de training.

Daan wordt echt zo’n kind met een (te) drukke agenda onderhand. Daar moeten we een beetje voor waken. Maandag waterpolo, dinsdag schoolzwemmen, woensdag judo en vrijdag gym op school. Hij begint ook steeds meer te eten want die calorieen moeten ergens vandaag komen…

Spetter, pieter, pater: Tim duikt nu ook tijdens peuterzwemmen in het water! Tim zit sinds 3 weken op peuter/kleuter-zwemmen met Ilse. De 1e twee keer had ie er niet heel veel zin in. Maar ook niet te weinig om te stoppen.

Vandaag had ie het helemaal naar zijn zin. Volgens Ilse was Tim af en toe aan het gieren van het lachen tijdens de les. Ze zijn (zittend) van de kant afgedoken, op hun rug aan het zwemmen geweest, speeltjes aan het pakken onder water. En Tim vond het allemaal mooi. Dat zal Ilse haar zwemhart zeker goed doen.

We vinden het erg belangrijk dat Tim (en een paar jaar geleden ook Daan) zich vrij voelen in het water. Mochten ze dan een keer in een sloot of andere waterplas vallen, dat ze op de automaat terug komen naar de kant. Maar het is vooral leuk natuurlijk: wat is er leuker dan je kind het naar zijn zin te zien hebben?

Een mooi weekend tussen het kwakkelweer door dit keer. Zaterdag zijn Daan en Tim met opa en oma Mijehof gaan fietsen in de buurt van Hilversum en Baarn. Ilse en ik wisten niet helemaal wat we met deze plotselinge “vrijheid” aan moesten. Uiteindelijk in huis gerommeld, ook wel weer eens lekker…

Vandaag in de middag met Daan naar de Uitmarkt gefietst op de kop van het Java-eiland. Zeker ook door het weer een drukte van belang. Ook op het water. Het leek wel Sail 2008… Voor kinderen op zich niet zoveel te doen op de Uitmarkt maar Daan vermaakte zich wel met het randgebeuren om een festival heen. We hebben lekker op de kade gezeten en gekeken naar alle boten en mensen. Er lag ook een groot cruiseschip klaar voor vertrek en was ook geinig om te zien met alle werkzaamheden eromheen.

We zaten naast een meneer die een behoorlijke portie hasj ophad: dat was een erg interessant gesprek geworden… Later voegde ook Ilse en Tim zich bij ons en zijn we, na de cruiser uitgezwaaid te hebben, even bij de repetities van “Musical Sing-A-Long” wezen kijken. Hierna geloofden we het wel en zijn we via de touristische route naar Diemen teruggefietst.

Ook in de avond was het nog behoorlijk warm dus het duurde ff voordat we het kindercircus in bed hadden. Evengoed een lekker kadootje aan het einde van de zomer zo’n zonnig weekend…

Tim maakt weer wat stappen richting zindelijkheid. In mei begon het hoopvol maar tijdelijk met op de pot plassen. Net als Daan zitten er een aantal maanden tussen begin en vervolg. Want na mei was de motivatie bij Tim weg en konden we hem nog maar zelden overhalen de pot te bewateren.

Maar nu begint hij het weer leuk te vinden en zonder luier rond te lopen vindt hij toch ook wel lekkerder. Gevolg dan wel natuurlijk is dat we bij de minste of geringste aandrang van Tim zijn kant een run richting toilet c.q. pot moeten maken om “ongelukken” te voorkomen. Zal nog wel even duren voordat de luiers aan de wilgen gehangen kunnen worden maar het begin is er….

Tim heeft weer wat nieuws: hij gaat als hij naar bed is gebracht naar een tijdje naar ons bed toe om te slapen. 1e Keer schrokken we ons rot want toen wij gingen slapen en zijn kamer inliepen was zijn bed leeg! Een blik in onze slaapkamer was voldoende om een tevreden slapend mannetje te zien in ons bed. Hij ziet er zo lief uit in dat grote bed! :)

Misschien zocht hij ons en bleef hij steken op de slaapkamer?

Daan zijn school is weer begonnen vandaag. Moesten dus het “normale” opstaan-circus weer opstarten. Zijn wij ook niet meer helemaal gewend. Afgelopen weekend nog met de hele Ficke-meute naar Ameland geweest naar het huisje van Silke dus helemaal wakker te krijgen waren de mannen ook nog niet. Zal je altijd zijn: de hele vakantie zijn ze vroeg op behalve als het moet :-)

Daan was er volgens ons weer een beetje aan toe om weer naar school te gaan, hij vond het in ieder geval niet heel erg… Wel spannend natuurlijk. In groep 3 & 4 heeft hij dezelfde juf gehouden maar nu komt hij in de groep van meester Hans. Even wennen waarschijnlijk…

Daan laat meestal niet veel los qua gevoelens dus ook aan het avondeten werden we niet veel wijzer over hoe hij de dag gevonden had maar het was allemaal wel ok in de klas. Ze gaan ook wat “spannender” zaken behandelen als geschiedenis e.d. dus dat zal hem zeker wel motiveren.

Daan is vandaag jarig: 8 jaar wordt meneer alweer. En elk jaar verbaas je je erover hoe groot ie wordt en hoe kort geleden het in gedachten is dat hij geboren werd. Elke ouder heeft dat vast bij een verjaardag van je kind: gevoel van melancholie en je pogingen om het moment vast te houden.

Nu ben ik daar wel erg gevoelig voor (wees gerust: ben onder behandeling :) ) maar die jongen wordt zo’n boom maar waarvan weten we niet… Hoewel hij de laatste tijd wel wat normaler aan het avondeten zitten. Hij is gek op mozerella met tomaat en dat maakt Ilse dan ook vaak met veel liefde voor hem.

Vandaag valt op een dinsdag dus we gaan later in de maand in een weekend zijn en Tim zijn verjaardag vieren. Qua planning is het een ellende om dat los te doen (hoewel we ons dat indertijd wel voorgenomen hebben). Er vallen veel verjaardagen rond de mannen hun verjaardag Continue Reading »

Nu alweer bijna een dag op het werk en Tsjechië lijkt weer ver weg… Op de laatste dag afgelopen vrijdag brak de zon nog meer door dan de dag ervoor: strakblauwe lucht en hoge temperaturen. De kinderen doken meteen het zwembad in.

Later op de ochtend met z’n allen lopend Frymburg nog een beetje verkend. Met een pont zijn we het Lipnomeer overgegaan en lekker op een terras aan de overkant gaan zitten. Beetje lummelend door het dorp getrokken en hierna weer richting zwembad gegaan.

’s Avonds hebben we ons laatste gezamelijke avondeten (Mireille en Stefan blijven nog een week, wij en opa en oma gingen zaterdag weg) in het dorp genuttigd. Nog een “it’s a small world” moment gehad. Wij zaten alleen op een terras, diep verscholen bij een hotel (kruipdoor, sluipdoor om er te komen) en terwijl wij ons eten krijgen horen we opeens: “Hoi Daan”. Damien, een klasgenoot van Daan, komt het terras op lopen met zijn ouders en oma. Altijd raar dit soort momenten: Continue Reading »

Eindelijk weer goed weer na veel een beetje regen vannacht: wij gaan met een raft de Moldau af! Marianne gaat niet mee, zij heeft zich opgeworpen als vrijwilligster om de Tim en Niels te entertainen.

Bij de verhuur een drukte van belang. Kanoën en raften is nogal groot hier op deze rivier want het is een drukte van belang. Lijkt wel een kano-mierennest. Na een half uur zaten we na het aantrekken van reddingsvesten en verzamelen van peddels in de boot.

Heel mooie omgeving langs de rivier, na een minuut of 10 al de eerste barrage. Lisa moest hier nog even aan wennen. We hebben er drie gehad en het ging steeds beter. Mireille en Jan zaten voorin en doordat de boot aan het eind van de barrage weer omhoog kwam vielen ze alletwee achterover van hun bankje af languit in de boot. Waardoor Stefan die erachter zat ook achterover viel. Volgens mij gebeurde dit bij geen een andere boot alleen bij die van ons. Typisch :)

Na ongeveer twee uur kwamen we bij een terrasje langs het water, Continue Reading »