Zo: vrijdagochtend vroeg (rond 7 uur) vertrokken uit Diemen voor de rit naar Italië (Ortisei). Met Stefan, Mireille, Lisa, opa en oma Ficke. Eerste etappe is een hotel zo’n 40 kilometer onder München, dus zo’n 850 kilometer rijden. De hele weg ging eigenlijk heel soepeltjes, geen files of ander vakantieleed. Daan hield het goed uit tussen opa en oma op de achterbank, anders zit ie maar alleen maar nu had ie alle gelegenheid die 2 ‘s te entertainen.
Rond 5-en waren we op de 1e bestemming. Dit hotel hebben we de vorige keren dat we naar Ortisei gingen ook gebruikt, een simpel maar prima hotel.
Zaterdagochtend een beetje rustig aan gedaan, we hoefden nog maar 220 kilometer te rijden dus we gingen om ongeveer 10 uur rijden. Het verkeer de andere kant op stond bij tijd en wijlen behoorlijk vast dus blijkbaar is het nog wel helemaal het seizoen ondanks de late periode.
In Duitsland lag een behoorlijk dik pak sneeuw maar hoe verder we richting Italië kwamen des te minder bleef erover… Op 10 kilometer voor de eindbestemming was er geen sneeuw meer te zien. Totdat we het dorp inreden en de bergen volgepakt met sneeuw zagen. Echt maf dat het daar opeens blijkbaar begint.
Ingecheckt en onze (net verbouwde) kamers in gebruik genomen. Het hotel is aardig onderhanden genomen. Nu met zwembad en grotere en mooiere kamers.
Even wat gedronken in het dorp bij de piste. Daan was dolenthousiast iedereen aan het bekogelen met sneeuwballen totdat Ilse het terugdeed. Dat kon niet de bedoeling zijn… Meteen maar uitgelegd is dat dat soort geintjes 2 kanten op kan, hij was erg ontroostbaar.
Nog wat rondgelopen en toen het idee gevat te gaan zwemmen bij het hotel. Daan vermaakte zich opperbest, zeker toen ook het buitenbad open ging. Blijft grappig om tussen het ijs en sneeuw rond te zwemmen in 22 graden Celsius water. Echt milieuvriendelijk zal het niet zijn overigens.
‘s Avonds als vanouds weer heerlijk gegeten. Daan was helemaal op maar hij wilde het niet laten merken. Hem naar bed gebracht en niet veel later ging iedereen naar bed.