Bijna 2 weken oud alweer en het lijkt of ie er altijd al geweest is…
Tim groeit als de spreekwoordelijke kool, wat een beer gaat dat worden zeg. Daan lijkt opeens (in vergelijking natuurlijk) wel enorm groot. Daar krijgen we over x aantal jaar nog wel wat mee te stellen met 2 van die knullen.
Ilse en ik hadden allebei de heimelijke hoop op een jongetje. En hoewel de gezondheid van je kind voorop staat en niet zoiets luxe als de keuze tussen jongen/meisje, zijn we erg blij zo met dit tweetal.
De nachten gaan nog niet helemaal je-van-het, de ene nacht slaapt Tim door en de volgende maakt ie Ilse 4 keer wakker maar er zit een opgaande lijn in (qua nachtrust).
Opvallend is dat Tim behoorlijk bewegelijk is. Hij kan zich zomaar een kwartslag draaien als je niet oplet en gisteravond zette hij zoveel kracht in bad dat ie bijna stond. Daan deed het wat rustiger aan indertijd maar dat komt volgens ons ook dat Daan een enorme toeter op zijn koppie had waar hij (volgens ons weer) behoorlijk last van heeft gehad de 1e weken.