Neeltje J.
Oct 26th, 2005 by bas
Zon! Blauwe lucht! Mooi, wij gaan naar Neeltje J. Onze afkorting voor wat Daan dan noemt: “Neee, Neeltje Jaaaaans”. Ilse was hier al jaren geleden al geweest maar toen was een en ander nog vol in bedrijf volgens mij want zij had de pontons bij elkaar zien staan. Ze werden eerst gemaakt die delen en dan later weggevaren en afgezonken.
Handig: we kunnen kaartjes op het park kopen, dat scheelt weer in de rij. Dachten we: want we moeten de aangeschafte kaartjes aan de kassa omruilen voor “echte”. Nou ja, scheelde 10% dus toch mooi meegenomen…
Het hoofdgebouw staat vol met tentoonstellingen over de waterwerken en het beheer van de dijken etc (tentoonstelling over muskusratten). Niet echt iets voor Daan natuurlijk, die kinderen willen toch meer dingen doen met hun handen. Eerst nog naar een 3D voorstelling over water geweest waar ik behoorlijk misselijk weer uit kwam (ik word te oud…). Duurde maar een minuut of 10 dus te overzien allemaal.
Hierna naar buiten gegaan. Even gekeken bij de zeehonden maar daar word ik altijd een beetje depressief van hoe die beesten gehuisvest zijn. Is het nu echt niet mogelijk ze wat groter te stallen. Naast die badje stonden 2 waterglijbanen waar je met een soort rubberboot vanaf moest roetsjen. Daan eerst 2 keer met Ilse gegaan en toen wilde hij ook nog wel met mij maar het ging hem te hard. Hij zit blijkbaar in de piemelfase want na zijn opmerkingen in het zwembad had ie het er nu over dat het zo hard ging dat zijn piemel eraf vloog.
Toen in de waterspeeltuin lopen ravotten met allerlei toestellen. Laat dat maar aan Daan over, die weet er wel raad mee. Ik trouwens ook en al die andere grote lummels die aan schoepen zaten te draaien en dammetjes omlegden.
Volgende station was de waterkering zelf. Je kunt de eerste 2 pijlers “op” met een tentoonstelling tussen de twee onder het wegdek door. Machtig om hier te lopen. Vooral bovenop boven het water is een stoer gezicht met al dat watergeweld. Het werd eb dus we konden niet het water zien binnenstromen maar zo te zien ging dat best vlot.
Er stond ook een orkaansimulator waar we hierna naartoe waren gelopen. Daan mocht hier niet in jammer genoeg, en om nu in mijn eentje te gaan vond ik ook wat eng :) Er werd een windkracht van 120km nagebootst en daar kon je met 12 man tussen gaan staan.
Daan nog laten spelen in de waterspeeltuin terwijl Ilse nog even het eten regelde voor Tim. Tim heeft nix meegekregen van Neeltje J. want hij heeft de hele tijd geslapen.
Opa Hein en oma Tony waren in de buurt, zij hadden 2 Ierse vrienden zowat naar huis gebracht. Of in ieder geval een stuk in de richting naar Charleroi bij Brussel. Met hun afgesproken bij een restaurant die we al een tijdje op het oog hadden (we zijn er een paar keer langsgereden). Daan kon zich helemaal uitleven met skelters en andersoortige voertuigen. Ook heel veel kindjes dus helemaal goed voor heer Daan. Even bijgekletst met de 2 globetrotters en lekker in het restaurant gegeten. Prima zo met Daan spelend en wij etend! Oma moest natuurlijk Tim zien lachen, dan smelt ze helemaal :) Hij lacht ook zo koddig. Daan nog een paar keer ter aarde gestort, er zaten wat balken in de weg op het speelveld. En waarom 1 keer vallen als het 2 keer kan. Het ergste vond ie niet het vallen maar dat zijn handen vies werden volgens mij.
Daan zocht natuurlijk ook de grootste skelter met de grootste wielen uit zodat als ie in een kuiltje stond er niet 123 uitkwam maar dat deerde hem niets. Hij vond het al leuk om gewoon te kijken en op de skelter te zitten.
Moe maar zeker voldaan allemaal weer richting huis vertrokken, een lekkere dag was dit.