Bedoeling was vanochtend om 5 uur te vertrekken richting Frankrijk. Niet helemaal gehaald, op een half 6 waren we op weg. Gisteren wat moeite gehad om in te pakken: we waren een beetje kwijt wat we mee moesten nemen om een of andere reden. Vergeten waren we dus o.a. potjes voor Tim, medicatie voor mij en nog wat los spul… :)
Voor mijn medicatie moeten we van de week wat aktie ondernemen, voor de rest kunnen we het hier wel regelen.
Ik was op een of andere manier helemaal kapot dus ik trok het niet helemaal. Ilse heeft heel veel gereden terwijl ik achterin aan gort lag. Was tot Parijs redelijk tot behoorlijk druk maar gelukkig maar 1 file gehad voor een tolweg. Veel mensen willen blijkbaar contact afrekenen bij de tolweg dus die rijen stonden helemaal vol en blokkeerden de snelwegtoerit.
Via de westkant van Parijs de Ile de France gepasseerd, was niet drukker dan de A10 op een doordeweekse dag dus dat schoot lekker op. Met deze route zie je ook meer van Parijs zelf. Vooral als je eruit rijdt de heuvels op zie ik in je achterruit een prachtig panorama van de lichtstad.
Na Parijs was het helemaal rustig geworden op de snelwegen dus dat ging lekker. Maar toen: na een stop wilden we starten… Nee dus: geen beweging in. Lichten branden wel en er kwam een beetje geluid uit, verder helemaal niks. Een paar dagen voor de vakantie een nieuwe startmotor erin gezet. Hij was eerder ermee gestopt een paar weken terug en dus vervangen. Nu op de snelweg A11. Gelukkig niet onderweg maar na een pauze op de “Aire de Chartres Gasville”. Balen! Probeerde Ilse een beetje te ontwijken terwijl ik door de hel van ANWB Lyon, praatpaal zoeken en uiteindelijk naar een niet Engels sprekende 112 die de depannage inschakelde.
Toevallig had ik terwijl we wachten op de sleper een akkupool losgehaald om te kijken of het een computerprobleem was (akku losmaken geeft een reset), de sleper kwam en zette de pool er weer op: geen vonken… Mhhh, met mijn multimeter de akku gemeten en deze had maar 10 volt! Ok, akku kapot dus. Na een jumpstart nog gemeten en de dynamo laadde wel op dus definitief de akku. Toen ging het vlot: meegereden naar de garage en een nieuwe erin gezet. Afijn: dit geintje heeft ons ruim 3 uur gekost :(
Rond negen uur ‘s avonds eindelijk in St-Gilles-de-Croix-de-Vie aangekomen waar mijn ouders de caravan al helemaal opgetuigd hadden en de spaghetti op tafel stond. Vroeg naar bed en even bijkomen van de dag…
De kids hebben zich overigens voorbeeldig gedragen in de auto. Tim was het af en toe zat maar aan Daan heeft de hele dag geduldig meegereden. Nauwelijks animatie nodig voor die jongen. We hadden hem op een gegeven moment voor gezet en dat vindt al helemaal prachtig.