Lang laufen
Mar 1st, 2007 by bas
Weer een rare dag is dit geworden… De regen is nog niet gestopt en het ziet er niet uit dat dit gaat verbeteren. Daan had met zijn skischool een slalom wedstrijd. Die arme kinderen waren al nat voordat ze maar 1 meter geskied hadden. Daan is gelukkig goed ingepakt dus die bleef op wat natte handen en teen droog.
Ze kregen allemaal een startnummer opgehangen en werden in rijen (per klas) neergezet. Je nummer werd afgeroepen en daar kreeg je nog een duwtje in de rug van 1 van de juffen en daar ga je. Daan maakte een hele mooie afdaling al slalommend tussen de opgestelde skistokken. Uiteindelijk werd Daan 4e van zijn groep dus dat was mooi.
Ilse heeft dit allemaal niet live mogen aanschouwen, zij is niet waterdicht sinds gisteravond. Ze werd opeens beroerd en wilde naar bed. Het ging van kwaad tot erger en zag ze in de ochtend eruit als een ziek puppie. Ilse was dus aan bed gekluisterd vandaag.
Daan had in de middag (ook na de lunch niet) geen zin om weer te skiën en dat kon ik wel begrijpen (omdat ik in dit soort situaties een mietje ben). Hij had het gewoon even gehad met al die nattigheid, lessen en stroeve sneeuw. Ilse kon het wat minder begrijpen dus ik dacht dat het een goed idee zou zijn om een wandeling met hem te maken. Deed ie wat i.p.v. de hele middag binnen te hangen. Opa Jan ging ook mee dus liepen we daar in de regen over wannabe langlaufpistes. Daan liep heel goed mee, als je die kinderen een beetje afleidt kunnen ze veel meer.
Uiteindelijk in het plaatsje Rinnen uitgekomen waar we lekker wat gedronken hebben en Daan een tosti zowat aan stukken scheurde. Hij had blijkbaar honger gekregen van de loop. De bedoeling was om vanuit Rinnen met de bus terug te gaan, alleen de bus reed pas om half 6 volgens de dienstregeling (achteraf klopte dit niet want we hebben 2 bussen voorbij zien komen :( ).
Op de terugweg was het veel harder gaan regenen dus dat werd ietwat vervelender. Ook omdat ik vergeten was dat om 4 uur de prijsuitreiking was van de slalomwedstrijd. Ilse en Mireille (die ondertussen ook behoorlijk ziek geworden is) hadden zich hiervoor uit bed gesleurd, Stefan opgetrommeld en Marianne op Tim laten passen om er niks van te missen, alleen: Daan, Jan en ik waren er niet bij.
Heeft ons wat kwade blikken opgeleverd en gemopper (Ilse kwam Daan gelukkig wel eerder oppikken met de auto, zij was op zoek gegaan. Waarom kunnen mensen als het handig/nodig is geen gebruik maken van hun mobiel?) maar uiteindelijk hebben Jan, Daan en ik een dag gehad die we over 30 jaar nog weten. De 4e plaats van de slalomwedstrijd in Berwang waarschijnlijk niet…