swildens.net

Zit dit nu te schrijven onder ons afdakje op de camping in Palmyre. De hele dag prachtig weer geweest met een temperatuur van ongeveer 34 graden… Gisteren op de reis van Allenay naar hier was het ook al zo warm. Het eerste stuk was voor een auto zonder airco (maar met de beste wegligging aller auto’s) goed te doen: lekker bewolkt. Maar aan het begin van de middag brak de lucht open en moesten we met alle ramen open proberen de temperatuur wat aangenamer te maken.

We hadden heerlijk geslapen in Allenay in de gastcaravan en opa Hein was al vroeg opgestaan om brood te halen bij de bakker en voor ons te smeren voor tijdens de reis. Eerst nog gezellig met zijn allen (opa, oma, Miek en wij) ontbeten en toen de 2e etappe van onze vakantie aangevangen. Niet voordat Hein onze auto nog ff goed had ingeladen zodat alles meekon. Daar is ie altijd goed in geweest, jammer dat ik dat niet van hem heb. Zal dat stukje genen wel van mijn moeder hebben gekregen… :)

Allenay was een soort van tussenstop maar in de auto trokken Ilse en ik de conclusie dat we al helemaal het vakantiegevoel hadden, en dat voor 2 dagen weg…

Goed: de reis was zoals gezegd warm en redelijk druk op de weg. We moesten doorsteken van Picardie naar Tours om daar de snelweg richting Bordeaux te volgen. Wat eerder afslaan natuurlijk, want bij Royan moeten we eraf. Veel NL sleurhutten onderweg die blijkbaar niet in de gaten hebben dat je in Frankrijk 130 met een aanhanger mag. 130 Hoeft van mij ook niet maar zorg ervoor dat de vrachtwagens niet in rij achter je zitten om in te halen. Verder veel tot de nok gevulde Marokko-gangers, ziet er altijd gezellig uit zo’n hele familie op pad. Ze moeten alleen zo een end rijden dat wij al moe waren bij de gedachte aan zo’n rit.

De jongens hielden zich prima, Daan met zijn Cars DVD en Tim behoefte ietwat meer zorg maar al met al viel het wel mee. We hebben over de 700 km ongeveer 9 uur gedaan dus op zich prima. Aankomst viel niet tegen (wat het anders altijd doet), een mooie caravan / huisje op een goede plek zo te zien. Rond half negen besloten we maar in het dorp wat te gaan eten, om nu nog die hele “we koken zelf” operatie te gaan starten. In Palmyre een leuk restaurantje gevonden. Toen we echter net zaten roken we de lucht van een “nummer 2″ bij Tim en we waren vrolijk in de auto gestapt zonder luiers en reservespullen… Grrr. Ilse terug met Tim en Daan en ik wachten in het restaurant op hun terugkomst. Liep dus allemaal niet zoals verwacht was, maar goed. We moeten allemaal nog ff wennen. Kinderen gingen uiteindelijk om 11 uur naar bed.

Vanochtend met bewolking opgestaan maar die trok snel weg. Rustig aan gedaan vandaag, wel even boodschappen gedaan (wat nogal hectisch is hier op zondagmorgen) en vanmiddag ging Ilse met Daan naar het zwembad terwijl Tim lag te slapen. Ik zou volgen na Tim zijn schoonheidslaapje. Lekker gebadderd in het water en Daan tig keer van de glijbaan afgegaan. Alleen (!) dus we waren best trots op die alsmaar grotere jongen van ons. Ilse was 1x meegegaan maar van alles bezeerd dus die gedraagd zich nu naar haar leeftijd (“Bas, wordt het al blauw?”).

Tim moest nog niet veel hebben van het zwembad en we konden hem ook niet al te lang laten wennen anders verbrandt ie zich voordat ie door is. Denk dat hij wel bijdraait deze dagen. Daan was natuurlijk op Tim zijn leeftijd al aan het zwemmen geslagen dus die was de herrie en de mensen al gewend. Ilse voelde zich helemaal schuldig niet met Tim in NL naar babyzwemmen te zijn geweest maar er zitten maar 24 uur in een dag, met 2 kinderen wordt dat anders. Je kunt niet alles doen.

‘s Avonds had Ilse een heerlijk maaltje bij elkaar gekookt en heeft Daan zijn eerste Nederlandse vriendje gevonden. Die zijn wat dunbezaaid want er zijn niet veel Nederlanders op de camping. Moeten we de volgende keer op letten. Vorig jaar was een toevaltreffer met al die kinderen uit Holland maar dat is natuurlijk niet overal zo.

Ilse is nog een rondje gaan rennen, net toen zij terugkwam begon het te plensen. Behoorlijke donderslagen en bliksem, Daan zat een beetje zielig binnen met zijn MP3 speler op zijn oren. Weet niet waarom hij zo ontzettend bang is voor onweer. Angst hiervoor is natuurlijk hartstikke goed, dat houdt je in leven namelijk (“Curiousity killed the cat”) maar hij is denk ik een keer zo ervan geschrokken dat ie heel angstig is. Weet eigenlijk niet hoe ik vroeger erop reageerde.

Half 11 nu, Daan ligt ook in bed en Ilse en ik zitten lekker buiten onder ons afdak naar het onweer te kijken en te “chillen”…