De dag somber begonnen met regen, helaas. Toen het iets minder hard regende besloten we naar de La Palmyre Zoo te gaan. Om nu weer met die kinderen in het hok te blijven zitten zagen we niet zo zitten. Onderweg was de regen in motregen overgegaan en toen we eenmaal binnen waren begon de zon te schijnen! Mazzel hebben dus. De hele dag lekker in de zon kunnen lopen in een van de mooiste dierentuinen die ik tot nu toe gezien heb.
Ze hebben een route uitgestippeld langs alle dieren waarbij je vaak de verblijven van voor en van achteren ziet. Als het druk is (en dat was het) kun je bij bijvoorbeeld de leeuwen doorlopen en een tijdje later zie je ze weer vanaf de andere kant (vaak dan rustiger). Mooie verblijven alhoewel je zien kan dat die beesten zich toch dood vervelen (neurotisch gedrag).
Anyway, Tim en tot op zekere hoogte Daan vermaakten zich prima tussen alle dieren. Daan was wat bezig met zijn linkerhoektand die opeens loszat. Had er een foto van gemaakt en een paar uur later lag de tand opeens op de grond. Gelukkig zag ie het zelf vallen dus konden we hem nog pakken. Dus Daan waarvan akte: in Palmyre Zoo bij de pelikanen is je 3e tand gewisseld. Hij vond de lege plek erg lekker voelen met zijn tong waardoor hij aanbood aan mij dat ik wel even met mijn tong mocht voelen. Ik heb dat verzoek afgeslagen, zou een raar gezicht zijn…
Daan trok na deze wissel ook helemaal bij en liep ie weer lekker te rennen en te klooien zoals we van hem gewend zijn. Zoals gezegd was het behoorlijk druk dus moeilijk voor de mannen te overzien. Met al die billen voor hun zicht. Tim kon aardig wat dieren goed benoemen, Daan had voornamelijk technische vragen als wat zit er in de slurf van een olifant (euhhhhh).
Alletwee de jongens waren erg vriendelijk voor ons om voor foto’s echt te gaan zitten. Zo schattig die 2. Daan zorgt zo goed voor zijn broer. Soms een beetje onhandig, maar altijd uit een goed hart. Anyway, het was een gezellig en zonnig uitstapje met zijn allen.
Maar het mooiste voor Daan en mij moest nog komen: buggy rijden (vier wielen, motor achterin, 2 zitplaatsen, kooi rondom). We werden rond 5-en verwacht bij de “piste”, eigenlijk een stuk landbouwgrond met bijbehorende grond. Dus maisvelden, bos, veengrond, stukje duin, etc. Heel gevarieerd, anders dan ik verwachte maar door het Frans was ik niet helemaal up-to-date over het hele gebeuren. We hadden gevraagd bij het maken van de afspraak waar we gingen rijden en toen zeiden ze inderdaad door het bos, weiland, duin, etc maar het enige wat je zag op dat punt was een soort oefenveldje en ik nam aan dat dat het was. Niet dus.
Ook wist ik niet dat we in kolonne gingen rijden met de “baas” vooruit de richting en snelheid aangevend. Blij toe dat dit wel gebeurde, wist je tenminste wat en hoe op onbekend terrein. Eerst de helmen en brillen passen en daarna de briefing over wat je wel en niet mag doen (voornamelijk in het Frans dus ik moest een beetje uit de context opmaken wat er moest gebeuren). Hierna in de auto’s met een uitleg wat de bediening was e.d. Daan moest zijn armen gevouwen op zijn borst leggen terwijl ie de 5 puntsgordel vasthield, wat ie braaf het hele uur deed.
Ze werden gestart en we konden gaan. Eerst een rondje over het oefenveld met daarna een laatste check of alles vastzat en of er nog vragen waren. Hierna doken we het maisveld in, daarna het bos, toen een soort duinpan, vervolgens langs meren, over bruggen, op dijken. Alles zat er wel in, ook een stukje (privaat)weg. Daan vond het mooist om plankgas tussen de bomen te gaan en als de buggy hard over de ondergrond ging en stuiterde. Was behoorlijk moeilijk rijden door mul zand met haakse bochten en het geklapper van het voertuig. Goed de handen op het stuur anders nam de machine zo een loopje met je.
Na een uur was het helaas weer afgelopen en waren wij een ervaring rijker. Erg leuk om mee te maken, in Nederland heb je dit soort velden en voertuigen volgens mij niet in de verhuur. Hier is de ruimte (en waarschijnlijk makkelijke vergunningen) meer voorhanden.