Stralende morgen, de zon prikte langs de gordijnen heen. Op de achtergrond hoorden we onze buren kibbelen, zij gaan vandaag helaas weg. En met hun Pim. de vriend van Daan. Eerst hun gedag gezwaaid en toen onze ochtendritueel opgestart met de baquette en croissants halen.
Omdat de wind nu nog te koud was voor het zwembad of strand besloten we maar, ook omdat Ilse graag op een markt cq winkels wilde kijken naar Ronce-Le-Bains te rijden. Dan kon Daan ook voor de beloofde 2e keer op de Quads. Ilse eerst met Tim afgezet een stuk richting dorp en Daan en ik richting het circuit(tje).
Omdat Daan zo enthousiast was de vorige keer en het zo goed ging had ik in mijn hoofd al besloten dat ie vandaag 2x 10 minuten rijden mocht met een pauze ertussen (anders wordt je toch te moe). Ging ook dit keer heel goed (met een big smile van Daan de hele tijd op zijn hoofd). Mooi bochten maken, snelheid als het kon en langzamer bij moeilijke stukken. De 2e ronde was er nog een jongen op het circuit en ook daar wist Daan wel raad mee. Rustig afwachten en erlangs bij gelegenheid. Leek wel een pro.
Na dit spektakel (want dat was het) richting dorp gereden om Ilse en Tim te ontmoeten. We gingen wat drinken op een terras. Daan had reuzedorst van de Quads (meeste mensen denken bij motorsport niet direct dat dit vermoeiend is maar dat is het wel) en kreeg zijn nieuwe lijfdrank: Orangina. Hierna nog een beetje rondgelopen en bij het strand van het dorp erachter gekomen dat het hier helemaal niet druk was. Terwijl wij het ondertussen perfect strandweer vonden dus teruggereden naar de camping voor de lunch en alle spullen verzameld voor het strand.
Tim zijn middagslaap schoot er wel bij in want op het strand kan ie niet echt slapen, teveel om zich heen. Bij Ronce-Le-Bains zit een soort baai door de Île d’Oleron waardoor het lekker rustig water was voor Tim. Ook is het daar ondiep dus je kon lekker lang het water inlopen. Alhoewel Tim niet echt een waterrat is, vond ie dit wel leuk. Hij begon zelfs spontaan te spetteren met zijn handen en voeten. De ondiepte is natuurlijk ook een reden voor mensen hier niet naartoe te gaan want bij eb moet je ff een stukje lopen naar het water. Voorheen vonden wij dat ook niks maar nu met Tim is het wel praktisch. Ook omdat je hier je auto neerzet en 100 meter verder op het strand staat.
Verder lekker gedold met de jongens. We werden natuurlijk weer beklommen en besprongen door de jongens. Als Tim iets ziet wat Daan doet kun je er vergif op innemen dat Tim hetzelfde ook doen wil. Soms met goed resultaat en soms niet natuurlijk. Maar dan wordt Tim helemaal niet driftig, hoor. Niks daarvan, hij ondergaat het gelaten… NOT! Nee, hij wil alles wat Daan doet met het verschil dat Daan het vaak kan en Tim (nog) niet…
Af en toe wel zielig voor Daan zo’n achtervolgende schaduw maar hij gaat er heel lief mee om en we proberen natuurlijk wel Daan ook genoeg aandacht te geven. Tim vraagt veel aandacht maar Daan moet het ook krijgen en niet als grote broer van maar als Daan.
‘s Avonds lekker thuis gegeten en weer onze streeftijden voor bed niet gehaald… Voor alle 4 niet.