Redelijk goed geslapen vannacht. Altijd even wennen natuurlijk ander bed enz. Voor de kinderen niet: Tim was zo vertrokken. Beetje bijtijds afgesproken voor het ontbijt omdat we het ochtendritueel naar de skischool e.d. nog in de vingers moeten krijgen. Heleboel verzameld en op pad.
Ongelofelijk wat een mensenmassa er allemaal kwamen en iedereen helemaal gestrest natuurlijk met al die stomme ski’s die je meeslepen moet en het zoeken naar de skiklassen… Ben blij dat ik niet ski!
De kinderen moesten even verdeeld worden over de verschillende groepen heen en toen gingen ze de grote gondel in naar boven. Door het mooie weer met strakblauwe lucht wordt er een aardige aanslag gepleegd op de sneeuwlaag. Helemaal lager op de berg natuurlijk. Bovenop ligt er betere sneeuw.
De rest ging ook naar boven en de niet-skiërs namen plaats op het terras bij het restaurant bij het middenstation terwijl de andere hun eerste schreden van het seizoen weer op de latten zetten. Tim moet niet zoveel hebben van dat koude spul op de grond. Misschien verandert dat nog maar denk dat hij er nog een paar jaar, net als broer Daan indertijd, van gruwelt.
Tussen de middag met zijn allen (en dan bedoel ik ook echt met zijn allen, de hele berg) daar gegeten. Wel een beetje gekluns omdat het zo druk is met tafels en eten halen :( Daan ging weer behoorlijk goed voor zover wij het zien konden en hij heeft lol in het skiën. En dat laatste is toch het belangrijkst. Zo leuk hem zo te zien in zijn pak op de ski’s. 2 Trotse ouders glunderend aan de zijlijn.
Vakanties zijn bij uitstek de gelegenheid voor ouders om te zien hoe snel die kinderen groeien. Je vergelijkt de vakantie met die van voorgaande jaren en daarbij heb je scherper in oog wat er veranderd is in de ontwikkeling. Daan, de grote vent, zit alweer voor de 4e keer in een skiklas. Bij de eerste keren nog lekker stuntelig. Niet wetende wat die spieren allemaal aankunnen. Nu gaat ie al de hoogte in met stoeltjesliften en gaat afdalingen af die ik niet zo snel zou doen. Tim, de kleine boef, was vorig jaar nog echt een baby die vrijwel steeds met de buggy rondgereden moest worden. Nu haantje de voorste bij alles wat er te zien valt. Lekker rondstruinend om de wereld te ontdekken.
Je hebt ook eerder je fototoestel in de aanslag dus de vakantiefoto’s zijn toch wel het ijkpunt om te zien hoe ze groeien. Ilse en ik liggen ‘s avonds in bed wel eens te mijmeren hoe waar dat cliché van “wat gaat het toch hard” toch is. Je zit in zo’n opgroeimaalstroom dat je er echt bij stil moet staan, anders is het nog eerder voorbij.
In de middag Tim naar het hotel gebracht om even te slapen. Hij zit een beetje op de grens van of dit nodig is of niet, een middagslaap. Maar door alle indrukken hier valt hij behoorlijk snel in slaap. Daan weer vrolijk naar de klas toe en Ilse ook weer de latten ondergebonden. Die zie ik pas weer aan het einde van de middag terug, ze gaan met de skibus naar het hotel toe. Die rijden af en aan dus makkelijk te doen volgens Ilse.
Weer lekker gegeten vanavond, wordt een beetje saai: ik weet het :) De kinderen duiken hierna de speelkamer in terwijl wij lekker na kunnen tafelen. Rond 9 uur is het voor iedereen wel gedaan en gaat we stuk voor stuk moe van de dag naar bed. Jan houdt het behoorlijk lang vol overigens voor zijn doen: zou dat wat te maken kunnen hebben met die serveerster met strakke broek? Maar eens proberen haar voor (of achter) de camera te krijgen om bewijslast te verzamelen…