Afsluiting
Mar 1st, 2008 by bas
Vanochtend zijn de families Mijdrecht en Uithoorn vertrokken richting Nederland. Vies weer vandaag. De ene druilerige bui naar de andere trekt over. Raar ontbijt zo met zijn 6-en in plaats van een lange tafel vol. Mireille sms’t rond 10 uur dat ze 100 km voor Frankfurt zitten dus die schieten wel op. Zij zijn over de Fernpass gereden ipv de snelweg en hierdoor hebben ze veel tijdswinst uiteindelijk.
We gaan eerst aan de andere kant van het dal bij een super inkopen doen voor de terugreis. Wellicht is het weer wat beter tegen de tijd dat we hier uitkomen.
Niet dus: het blijft regenen. Jan had gelezen over een waterval bij Schön, hier niet ver vandaan. We hadden eerder deze week al een poging gedaan het te vinden maar zaten in de verkeerde hoek toen. Maar tegen de tijd dat we er waren begon het vreemd hard te waaien. Je zag de bomen allemaal een flinke knik maken en de elektriciteitsdraden zwiepten in de wind. Wel uitgestapt en begonnen met lopen maar we vonden het niet helemaal verantwoord door een bos te lopen met zoveel wind.
Grrrr, ook mislukt. Jan moest even tanken en toen we naar het tankstation reden lag er vlak voor ons bomen over de weg die windvlagen niet overleefd hadden. Maar goed dat we ff nog getreuzeld hadden, anders was de kans aardig groot dat ze op een van onze daken geland waren… Onderweg nog meer bomen die over de weg lagen. Ilse en ik heel stoer uitstappen en de bomen getracht naar de kant te slepen. We voelden ons echte avonturiers… Terug van tanken waren ze al bezig de bomen in stukken te zagen en helemaal van de weg te halen. Dat doen ze vlot hier.
We besluiten rustig in het hotel te gaan zitten en wat spelletjes te doen. Tim moet ook straks slapen anders is hij vanavond niet te genieten. Zien hierna wel wat we gaan doen. Daan krijgt ondertussen de maquette van de herbergier die hij samen met lijm, schaar, Ilse en Marianne in elkaar knutselt. Mooi eindresultaat. En leuk hoe je met simpele zaken je toch kan vermaken… Je had die 2 dames moeten zien werken…
Tim verdomt het om te slapen. Ging de rest van de week prima maar denk dat hij natuurlijk wel aanvoelt dat er weer wat staat te gebeuren… Ik zocht op de Tomtom iets van een park/recreatie in de buurt en 20 km verderop lag een Naturpark. Leek mij een prima plek om samen nog wat te doen. De rit ernaartoe was heel bijzonder te noemen.
Langs kleine landweggetjes klommen we hoger en hoger uit het dal. Motregen veranderde in natte sneeuw. De sneeuw langs de weg werd meer en meer. Achter ons zagen we in het klein “onze” pistes. Over de kam van de berg begonnen we weer naar beneden af te zakken. Mooie natuur om ons heen. Was een bijzondere rit. Helemaal toen we in Flies (nog ff de naam checken) aankwamen, waarvan de Tomtom zei dat dat het Naturpark was. De route zelf voerde door het Naturpark. De eindbestemming was het beginpunt van de route die we reden. Ach ja: ‘het gaat om de reis en niet om het einddoel’ is een al eeuwenoude uitspraak van een (ongetwijfeld Chinese) geleerde.
In Flies bij een heel leuk hotel in de bar lekker wat gedronken. Ook maar een Schinken Toast besteld want we hadden vanmiddag niet gegeten en Daan begon wit weg te trekken. Extra opvallend omdat hij al de hele week met rode konen van de zon rondloopt.
Op de terugweg naar het hotel nam de navigatie van Jan een iets andere route dan de onze. Terwijl wij allang in het hotel waren nog geen spoor van Jan en Marianne. Wij dachten dat ze juist ver voor ons reden. Ze waren over een andere pas gestuurd waar ze vastliepen in de sneeuw. De heenreisroute kon Jan niet vinden op de navigatie dus zijn ze, na moeilijk keren op de col, via Imst gereden over de snelweg. Dus eerst het dal uit en dan weer ons dal in. Dat is het lastige aan die systemen: je went er zo aan dat je eigenlijk niet meer weet waar je rijdt.
Morgen is de bedoeling rond 7 uur te vertrekken. Hebben net afgerekend (hoefden niet heel hard te huilen) en de spullen zijn goeddeels de auto in. In de ochtend de laatste zaken bij elkaar grijpen en weer ‘Fahren, fahren, fahren, auf die Autobahn’ naar huis. Het zit er weer op…