swildens.net

Beetje onrustige nacht gehad: heb last van mijn rug en het bed maakte het niet veel beter. Ilse lag al heerlijk te slapen en ik maakte mezelf extra moe door naar Scrubs op dvd te kijken.

Gezellig met zijn allen in de tuin in de zon ontbeten en de fietsen weer ter hand voor een rit richting een uitkijkpunt. De picknick mand ging ook weer mee voor onderweg. Nog voller dan gisteren. Grappige overigens van zadelpijn is dat als je van je fiets stapt er niks meer aan de hand is en als je er weer opstapt het net zo erg is als voorheen. Toen ik opstapte wist ik het dus meteen weer :)

Mooie route door de bossen, het eerste deel was ongeveer gelijk aan gisteren maar na een afslag naar links begon de klim naar het uitkijkpunt (110m hoog). Ik kon niet meer stoppen want het was behoorlijk stijl dus ik dacht als ik nu stop nooit meer op de fiets zou stappen.

Nu mag ik niet klagen want Stefan reed met Lisa achterop, Jan met Niels voorop en Ilse met Tim. Dus die hadden wat meer “balast” mee te torsen. Het uitkijkpunt hebben we niet gehaald: we zouden dan nog een behoorlijk eind moeten klimmen en halverwege lagen de meeste tongen wel uit de monden.

Route een beetje aangepast en naar een boerderij cq restaurant wat verder gereden. Hier heerlijk een uurtje in de zon gezeten terwijl de kinderen zich met elkaar vermaakten. Wat spelen, wat drinken en een ijsje en onze kinderen hebben het heerlijk naar hun zin met elkaar.

Hierna op zoek naar een picknicktafel maar dat was nog niet zo makkelijk. Zoals altijd was de reis mooier dan de bestemming. Mooie loofbossen hebben ze hier in dit glooiende landschap, Ilse vindt naaldbomen mooier om een of andere reden, ik ben gek op die loofbossen met varens op de bodem. Uiteindelijk via wat wegen bij dezelfde tafel uitgekomen als gisteren. Maakte niemand verder wat uit: want we zaten gelukkig weer :) Na de lunch konden de kinderen nog lekker struinen tussen de takken en bladeren. Liep alleen een (niet zo drukke) weg langs dus we moesten een beetje opletten.

De kinderen hebben het hier zowiezo helemaal naar hun zin, ze kijken allemaal zo blij. Lekker de hele dag met papa/mama en de grootouders optrekken is natuurlijk ook wel heel gezellig. Zeker als er zoveel te doen is. We hebben zo ook tijdens de fietstocht helemaal niet gehoord. Tim en Niels zitten lekker om zich heen te kijken zoekend naar paardenpoep op de weg. Lisa haar fietsje heeft wat kleine wielen dus die had wel wat last onderweg: ze is onderweg bij Stefan achterop gegaan. Daan fietst zonder morren mee en wisselt enthousiast van versnelling op zijn mountain bike. Hij moet nog wel in de gaten houden dat ie dan wel op de weg blijft kijken. Met de afdalingen druk ik hem op het hart eerst met de achterrem te remmen maar dat doet ie volgens mij wel.

Daan lijkt wel op zijn vader: altijd het laatste woord willen hebben. Dit geeft af en toe wel wat wrijving tussen ons maar dat hoort ook bij het opgroeien. Het is zo’n lief mannetje dat je hem zijn nukken eigenlijk direct hoort te vergeven. Tim moet je niet in zijn vaarwater zitten. Dan kan hij aardig driftig worden. Vanmiddag wilde hij perse appelsap totdat ie de andere kinderen Fristi drinken zag. Dan kan hij een aardige, onredelijke, keel opzetten. Na de bui pakt ie dan wel vrolijk de appelsap en drinkt het helemaal op…

Tim kan zo heerlijk bij je komen zitten en aan je oren gaan friemelen. Daan, Tim en ik hebben zachte kauwgom-oren dus dat voelt lekker aan. Hij kan je dan zo lief aankijken. Een eigen wil maar met een lief hartje.

Na de picknick door naar Laag Soeren om ons terras van gisteren weer op te zoeken. Wij en de kinderen hadden het gisteren zo naar ons zin hier dat we het wel voor herhaling vatbaar vonden. Lekker in de zon zitten keuvelen en na een uur of wat weer op de fiets gestapt en naar het park teruggereden.

Mireille en Marianne maken nu pasta, Jan slaapt in de tuin, Ilse leest, Stefan rommelt, Lisa en Daan zijn bij de speeltuin, Niels en Tim rijden om het huis met hun traktor en ik typ nu in de tuin dit verhaal. Lekker relaxed zo.

Ilse en ik gaan vanavond naar huis. Stefan en Mireille blijven nog een dagje. De kinderen en opa en oma halen we vrijdag weer op. De weersvooruitzichten tot en met woensdag zijn heel gunstig: weinig wind, zon en ongeveer 20 graden. Precies zoals je het hebben wilt eigenlijk.