swildens.net

Druk weekend dit keer. Zaterdag zijn Daan en ik naar Medemblik gegaan. Hier werd afgelopen week de Holland Regatta gehouden. Trefpunt (een onderdeel van het bedrijf waar ik werk) organiseert deze regatta al jaren en Frans Hin van Trefpunt (papa Hin heeft jaren met mijn vader gewerkt dus ik ken hem niet alleen van mijn werk maar we maakten volgens mij vroeger ook samen de HISWA onveilig) had gevraagd of ik en mijn collega eens een keer kwamen kijken wat ze allemaal doen. Na, in de zon op terras, eerst de sfeer geproefd en het terrein verkend te hebben had Frans een boot geregeld waarmee we naar de wedstrijden konden varen. Die wedstrijden worden een behoorlijk eind uit de kust gevaren dus duurde een tijdje voordat we er waren. Ik dacht heel naief dat dit dichtbij was maar daar zijn die wedstrijdvelden te groot voor.

Ruud was onze kapitein die ons met een soort van Zodiac naar het wedstrijdgeweld leidde. Ruud was een oude rot van op het water dus aan verhalen en kennis geen gebrek tijdens de tocht. Daan mocht ook even sturen en vervelend dat ie dat vond… NOT! Wilde zelf ook wel ff maar voelde me “te groot” om het te vragen :) Jurgen (mijn collega) en ik hadden ons, niet helemaal slim gezien ons beider gewicht, achterin de boot gepositioneerd. We voeren dus bijna verticaal over het IJsselmeer. Het IJsselmeer is, vanwege de ondiepte, ook wat vervelend vanwege de golven. Het was een aardige bonkige rit voordat we bij een van de wedstrijdvelden aankwamen.

Veel uitleg van Ruud over het verloop van zo’n wedstrijd. Maar goed ook want op het oog zijn het een zooitje zeilen bij elkaar zonder samenhang. De start van één van de catamaran races konden we mooi beleven. Grappig hoe dat werkt: lijkt bijna een F1 start. Die boten liggen allemaal stil tot het startsein en hierna schieten ze in 1 klap allemaal weg. Alsof er eerst geen wind was en met het startsein plots windkracht 6 opkomt. Hoop gekrioel met alle sponsor-, official- en persboten om de start heen. Goed opletten is het devies voor je het weet lig je in iemands vaarwater.

Daan werd bij het wedstrijdveld opeens behoorlijk misselijk. Als je vaart is zo’n boot natuurlijk redelijk stabiel, de golven komen in ieder geval steeds van dezelfde kant, maar na een tijdje bij de wedstrijd gedreven te hebben begon hij steeds witter eruit te zien. Redelijk unaniem vonden we het dan ook een mooie tijd om naar de thuishaven weer af te reizen. Daan half hangend op mijn schoot, mijn handen zijn hoofd en romp ondersteunend: je kunt je zo ziek voelen als je zee- cq meerziek bent. Met de wind en golven in de rug tufden we rustig aan terug naar Medemblik.

Na contact met de vaste bodem was Daan natuurlijk in 1 keer helemaal opgeknapt: zo werkt dat met zeeziekte… Nog even wat gedronken bij het havencafe (stuk drukker nu met alle teruggekomen sporters) en weer richting Diemen.

We zouden ook nog langs Han rijden om naar een paar dingen van de auto te kijken maar omdat het pas 5 uur was voordat we uit Medemblik reden heb ik dat maar afgezegd. Han zijn garage ligt bij Breda in de buurt dus dat zou anders nog een behoorlijke rit worden.

Thuis bij Ilse en Tim de verhalen van de dag doorgenomen en kompleet af vroeg naar bed gegaan. Leukste onderdeel van de dag volgens Daan: het sturen van de boot. Minst leuke onderdeel volgens Daan: ziek worden op de boot. Maar hij heeft het prima naar zijn zin gehad op het water en ik ook. We hadden wel een heel mooie dag qua zon en temperatuur uitgezocht om een dag op het water te zijn…