swildens.net

Tijdens het inpakken voor de reis naar Tsjechië roept de Bauerin Annie ons: een koe staat op het punt te kalveren! Wat een timing heeft deze koe, pakken we dit nog net even mee. Als wij aankomen is er nog niks te zien behalve een wat triest kijkende koe die de weeëndans doet. Maar als wij, om de koe wat rust te geven, ons buiten de stal ophouden zijn al snel de hoefjes zichtbaar. Daan en Tim staan er met hun neus bovenop evenals onze Duitse vakantieburen. De koe gaat op een gegeven moment liggen en als boer Hans aan de hoefjes gaat trekken ligt er binnen de kortste keren een mooi kalf op de grond.

Daan en kleine Jan mogen het diertje droogwrijven (beetje eng hoor: zou ik ook vinden) terwijl Annie de eerste melk afkolft bij de moederkoe. Dit wordt later gegeven met een fles om precies te kunnen weten hoeveel het kalf gedronken heeft. Mama koe kijkt af en toe verwonderd naar achteren naar haar kindje dat in een soort box wordt gelegd. Geen romantische zaken op deze boerderij als in “moeder en kind kunnen even samen bijkomen”. Mama koe maakt er verder geen halszaak van en gaat weer eten.

Tim had een beetje tè dicht bij de aktie want even later zagen we bloedspetters op zijn gezicht en t-shirt… Heeft op beide kids veel indruk gemaakt. Daan gaat daar wat stiller mee om dan Tim. Tim wist ‘s avonds nog te melden dat er een koe uit de kont van mama koe kwam :)

Na afscheid genomen te hebben van de families Schafbauer en Schöller en alles ingepakt vangen we de reis naar Tsjechië aan. Op zich niet zo’n hele grote afstand maar de route voert niet over snelwegen maar over provinciale wegen. Kinderen willen niet echt slapen achterin ondanks dat ze gisteren laat naar bed gegaan zijn. En voor kinderen (en voor ons ook niet) is autorijden natuurlijk wat saai. Buiten de leuke ontdekkingen die langs ze heen trekken natuurlijk zoals traktors, boten, rivieren, etc.

We weten niet helemaal wat we kunnen verwachten in Tjechië: een deel van onze vooroordelen worden bevestigd nadat we van gladde Duitse wegen stuiterend Tjechië binnenrijden via een desolaat niemandsland tussen beide landen. Na achter een onwelriekende Skoda uit midden jaren tachtig gereden en vriendelijk lachende (maar lelijke) prostituee, wachtend op klandizie op de vangrail, gezwaaid te hebben zijn er nog 2 vooroordelen bevestigd.

Verder een mooie omgeving waardoor we rijden met een groot contrast tussen de nieuwe rijken en oude armen. Villa’s met Mercedes voor de deur worden afgewisseld met krotten zonder ramen maar met bewoners.

Dan zien we beneden in de delta het begin (of eind) van het Lipnomeer liggen. Nog een paar kilometer en we zijn er. Frymburg is een kleine badplaats met een oud centrum(pje) met levensmiddelenwinkels en restaurants. Het centrum beslaat een ovaal plein waar het meeste vertier te vinden is. Om het plein heen, na een huizenrij, ligt het meer. Met een soort rondweg kun je hieromheen lopen of fietsen.

Sleutel van het huisje ophalen bij Penzion Markus en na kronen getapt te hebben (we moeten weer een beetje omrekenen) gaan we op zoek naar ons vakantieverblijf. Het staat op een heuvel met andere vakantiewoningen eromheen aan het begin van het dorp. Bij aankomst winden we ons een beetje op omdat de buren volgens ons hun was bij “ons” hebben opgehangen. Dit is iets anders: we zijn te vroeg en de schoonmakers zijn nog bezig met de woning…! Na een snelle ronde door het mooie, nieuwe, ruime huis met groooote tuin en zwembad gaan we wat boodschappen halen om de schoonmakers niet voor de voeten te lopen en een beetje fris/bier en knabbels in huis te halen.

Meteen wat gegeten bij een van de restaurantjes. Ze hadden een menu met Nederlandse vertaling en pannenkoeken en frikandel met patat! Wij vinden het altijd wel leuk om wat buitenlands te praten maar de bediening begroette ons bij dit restaurant zelf in het Nederlands. Heeft het weinig nut om nog met Duits of Engels aan te komen. Niet veel kaas van de maken van het Tsjechisch voor ons overigens. Uitspraak en schrift is een grote uitdaging en we zullen niet voorbij de standaard woorden als “hallo”, “tot ziens” en “dank u komen” ben ik bang…

Ondertussen waren opa en oma ook aangekomen dus met hun naar huis gegaan. Tijdens het uitpakken e.d. kwamen ook Stefan en Mireille en de kinderen aan en waren we compleet.

In de middag lekker in de tuin gezeten en hebben de kinderen fijn met elkaar kunnen spelen op het gras of in het (nog koude) water. ‘s Avonds een beetje misgegokt met de keuze van restaurant want het duurde nogal voordat we onze bestellingen kregen. Ik ben met de kinderen maar een rondje gaan lopen door het dorp om hun te entertainen en kon ik meteen de omgeving nog een beetje bekijken.

Bij bedtijd duurde het even voordat het hele huis stil was: is allemaal zo nieuw voor de kinderen dat die natuurlijk even moeten wennen.

Nu bijna 12 uur en ik dommel ook weg. Het Tsjechië deel van de zomervakantie 2008 is begonnen!