Schandalig
Nov 2nd, 2009 by bas
Schandalig dat ik afgelopen jaar zo weinig geschreven heb op dit blog… :(
Door allerhande omstandigheden had ik geen inspiratie tot schrijven maar hoewel er an sich genoeg te schrijven was.
Goed: mea culpa aan Daan en Tim en eenieder die hier wel eens, al dan niet bewust, op terecht komt… Als soort streep onder de rekening een paar van de belangrijkste feiten zodat ik weer vers kan beginnen hierna…
Tim
- Zindelijk
- Grote voorbeeld Daan
- Fietsen
- Naar school
- Meneer “Ik onthoud alles”
- Zwemmen
Sinds vorig jaar december is Tim zindelijk voor alle uitgangen. Ging natuurlijk sneller dan bij Daan want Tim had een voorbeeld aan broer Daan en Daan moest het dus zelf uitzoeken soort van :) Tim wil graag doen wat Daan doet. Niet echt een probleem maar soms doet Daan iets wat Tim domweg fysiek nog niet aankan en dan wil Tim nog wel een driftig worden. Tim is een absoluut schatje maar wel een sterke eigen wil die niet altijd de kant op wijst die zijn ouders voor ogen hebben. Maar met sommige zaken is Tim wat makkelijker te onderrichten dus dan zijn voorganger… Brengt ons op volgende punt…
Af en toe is het een soort Bassie en Adriaan of Snip en Snap stel. Als je de ene ziet gaan, komt de ander erachteraan… Tim is het gelukkigst als hij met zijn broer op pad kan. Kan zijn achterop de skelter (met stoere eigen zitje) of spelen op autokleed of racen achter de Wiiiii. Ik kan me voorstellen dat Daan niet altijd zin heeft om zijn broer op sleeptouw te hebben maar Daan komt vaak genoeg zelf naar Tim toe om eea te gaan doen. Wellicht is het leeftijdsverschil van 5 jaar wat dat betreft wel beter dan kinderen die kort op elkaar zitten qua leeftijd. Waar je wel op letten moet is dat er wel 5 jaar tussen zit en ze dus niet gelijk moet / kan behandelen. En ze zitten elkaar wel eens in de haren maar over algemeen zijn ze zeer op elkaar gesteld en willen ze ook vaak weten waar de ander is. Mooiste is als ze elkaar in de armen vallen om te knuffelen: zie je grote beer Daan met kleine terrier Tim in een innige omstrengeling…
Sinds begin dit jaar is Tim een ster met fietsen. Door loopfiets is deze ontwikkeling waarschijnlijk ook erg snel gegaan. Ik houd af en toe nog mijn hart vast hoe hard ie gaat en hoe ie erop beweegt. Af en toe vallen met bijbehorende buil en ander ongemak maar tranen wegslikken en Tim zit er alweer op. Van de zomer natuurlijk fantastisch de beurt afstruinen met de fiets. Ook dit vergroot Tim zijn leefomgeving en wereld weer.
Na grote vakantie naar de basisschool! Tim was er behoorlijk aan toe hoewel de 1e stap de school in wel spannend was natuurlijk. Tim zit in klas van Juf Floor en het gaat, voorzover ouders dat zelf goed kunnen zien, prima in de klas. Veel aandacht van de vrouwen in de klas, weet niet waar dat vandaan komt. Tim was rit naar school en het schoolgebouw zelf gewoon door ritten met Ilse en Daan naar school, dan is het toch niet helemaal zo nieuw en overweldigend. Standaard ochtend ritueel is zwaaien voor het raam als je weggaat (en eerst Daan bij klas afleveren) maar de tijd dat Tim blijft staan wordt steeds korter en mengt hij zich gewoon in het “klas-gedruis”…
Tim is een meester in weetjes en herkennen van dingen. Ik reed laatst met de heren in Harderwijk en Tim kon me precies vertellen hoe je rijden moest om naar opa zijn opslag te rijden daar. Hij was er pas 1 keer een maanden geleden geweest… Allemaal van die weetjes als je ergens bent of als hij iets ziet hij meteen op kan rakelen al was het al een tijd terug. Geen “plus-kind” denk ik, de natte droom van meeste ouders volgens mij, maar hij is altijd geinteresseerd waar hij is, waar hij was en waar hij naartoe gaat. Tim is net als zijn broer een echte kilometervreter overigens qua reizen met als enige verschil dat Daan het gewoon gezellig vindt in auto of andersoortig vervoermiddel en Tim nog wat extra spanning / aandacht vraagt onderweg. Of een leuk uitzicht…
We hebben een 2e waterrat in de bloedlijn zitten. Daan is gek bij / in het water maar Tim heeft eerder en nu met zwemles ook laten zien dat zwemmen in de genen zit. Afgelopen herfstvakantie heb ik hem “los” in aktie gezien tijdens verblijf in Frankrijk en Tim is ook een echte “spetter-pieter-pater, zwem maar in het water”… Zag zelfs een voorzichtige borst-crawl naar boven komen drijven! Heerlijk om je kind zo vrij te zien bewegen in water. Kudo’s voor Ilse die dit altijd gestimuleerd heeft. Bijkomend voordeel is dat haren wassen nu bij Tim ook minder groot drama is dan voor de zwemlessen. Geen druppel water mocht in Tim zijn ogen komen of op zijn gezicht en nu geeft ie niet om een druppel meer of meer… In Frankrijk heeft ie zelfs zijn eigen haren gewassen…
Daan
- Draai aan het vinden
- Liev!
- Verantwoord PC / Wii / Xbox gebruik
- Groep 6 (kan het wat langzamer?)
- Judo of waterpolo?
We hadden met Daan altijd het gevoel dat hij iets zocht wat ie niet vinden kon. Iets ondefinieerbaars maar een soort vraag of onrust in zijn ogen. Wellicht een soort lekker in je vel gevoel wat er niet altijd was bij Daan. Laatste maanden (met een dip door andere omstandigheden) voel je dat hij zekerder is geworden van zichzelf en zijn omgeving. Sinds januari is hij een aantal keer bij een osteophaat geweest en daarvan hebben we ook het idee dat dit Daan geholpen heeft. Op zich ietwat zweverig maar we zagen wel veranderingen bij Daan nadien. Of die veranderingen er niet waren gekomen als we niet naar deze osteophaat gegaan waren kom je natuurlijk niet echt achter. Maar al was het een veredeld placebo-effect: het was de tijd zeker waard…
Daan is af en toe veel te lief vinden wij… Hij kan nogal in enthousiasme van anderen meegaan en daarbij te verliezen wat ie zelf wil. Maar voor ouders is het zo’n lieve jongen. Hij vindt zichzelf nog niet te groot voor een knuffel en kan al blij zijn door lekker bij je te zitten. Nu is dat af en toe wat zwaar want Daan is ook al bijna 1 meter 50 met bijbehorend gewicht (“Niet op 1 been zitten, Daan!”) maar ik heb het er graag voor over. Zoals ik hierboven schreef kan ie heerlijk knuffelen met zijn broer maar ook “vechten” vinden ze allebei leuk. Daan kan zo lief en zorgzaam voor zijn broertje zijn. Zorgzaam hoeft niet perse (daar ligt een rol voor de ouders) maar hij denkt wel vaak aan z’n broer.
Stille Willie Daan kan zich verdrinken in electronisch speelgeweld van PC, Wii of Xbox als in dat hij heel stil een dag zich met deze zaken vermaken kan. Maar hij zal dit nooit doen zonder eerst te vragen of ie spelen mag. Dus met rotweer mag ie best een keer zich overgeven aan een computerspel-marathon. Als je zegt dat ie beter buiten spelen kan doet hij dat ook zonder mokken. En als ik hem restricties opleg met bijv internetten (ik weet te goed wat voor ellende daar rondzwerft) hoef je dat maar 1x te zeggen en houdt hij zeer keurig aan de huisregels.
Zeg Daan: kun jij wat minder hard groeien…? Moet bij Daan vaak aan dat liedje van Donald Jones denken over in een doosje willen stoppen. Het valt niet altijd op maar als je Daan van afstand beschouwd zit er zo’n afstand tussen hoe hij nu is en hoe hij in je herinnering is. Groep 6 alweer: over 2,5 jaar moet ie al weten “wat ie doen wil” later. We hadden wat minder vlees moeten geven zodat ie niet zo groeit. Nog een liedje wat opkomt: Slipping Through My Fingers. In het liedje is het een meisje wat opgroeit maar uitwerking is hetzelfde… En een universeel voor alle ouders op deze aarde…
Daan zat op 2 sporten: Judo en Waterpolo. Maar van alle 2 trainde hij maar 1x per week terwijl 2 trainingen per week gegeven worden voor beide sporten. Vier maal trainen in de week vonden wij iets teveel van het goede maar om goed te worden (in iedere sport) moet je wel vaker dan 1 keer trainen, anders groei je niet. Daan kon een tijd geen keuze maken tussen de beide sporten. Ilse en ik hadden het idee dat hij meer lol had in judo en zowiezo een teamsport leuker vindt dan een individuele sport als judo. Na afgelopen zomer moest hij een keuze maken en dat is uiteindelijk waterpolo geworden. Tim roept nu ook al dat hij op waterpolo wil dus dat kan weer gezellig worden. Hij mist het judo niet denk ik, hij zal meer moeite hebben gehad met het moeten kiezen dan met de uiteindelijke keuze. Dus nu 2 maal in de week een echte waterpolotraining bij dezelfde club waar zijn opa en moeder ook lid van waren. Kunnen de prijzen mooi doorgeschoven worden… :)
Zo: in grove lijnen afgelopen nabije geschiedenis van Daan en Tim in 1 blogpost… :) En vanaf nu weer bijhouden…